Ljós í myrkrinu


Töfrar tíðninnar
20.4.2012, 8:42
Filed under: Ljósið

Allflest vitum við hvað tíðni er einsog í rafmagni erum á Íslandi með 60Hz en í USA 50Hz.í rafmagni sem flæðir til okkar til heimabrúks.  Í líkamanum er líka tíðni sem við skyldum  gaum gefa ! Gott er að sú tíðni falli ekki um of, þá segjum við að við séum illa upplögð og illa fyrir kölluð t.d. á mánudagsmorgnun eftir helgardrykkju eða þunglynd þá hefur tíðnin fallið niðurfyrir normið ef norm skyldi kalla enda stór skali frá þeim sem lægstur er til þeirra sem efstir eru

Vitundartengingin virðist hafa með tíðnina að gera á þann hátt að því betur tengd Alvaldinu/Ljósinu því hærri tíðni, því fjarlægari sem við erum því, því neðar er tíðnin einsog dópistar eru afar lágir enda búið að klippa á samband við andann og samviskuna meira og minna en Dali Lama er einsog raforkuver

Þá vitum við það hversu nauðsynlegt okkur það er að vanda venjur okkar, afstöðu og hugsun ef vel á að vera með tíðina okkar, minnast þess staðfastlega á hverjum degi þegar stund gefur, hvaða tíðni við viljum í líf okkar

Þess vegna gætum við sagt að fyrsta hugsun dagsins leggi grunn að tíðni hans og líðan og ekki síður fyrsti ásetningur hugsunar okkar þegar við opnum augun

Það tók mig mörg ár að átta mig á hversu alvarlegt það var fyrir mig að ákveða ekki að morgni hvernig dag ég vildi hafa

Nú er það með því mikilvægasta sem ég aðhefst að stilla mig af fyrst af öllu þegar ég kem til meðvitundar að morgni dags og setja kompásinn á það sem lyftir vitund minni/tíðni svo líðan mín verði skaplegri þann daginn, fyrst með sjálfum mér svo að velja vini sem hafa svipuð markmið og reyna eftir fremsta megni að umgangast svoleiðis fólk. Fjöldinn fær tíðnina til að hækka meira en flest annað ef allir eru á sama snúning

Eftir helgarnámskeið í mannrækt, kærleiksrækt eða annað álíka sem tekið er fyrir verður tíðni okkar og ánægjuvogin hærri en venjulega svo mikið að við fáum jafnvel stuð þegar við stígum útúr bílnum okkar, útvarpið truflast og perurnar jafnvel springa

Veljum að ganga á Guðsvegum og ánægju/tíðnin eykst, vöndum val á því sem við hugsum, látum ofaní okkur og gleymum ekki að hreyfa okkur, þá getur dagurinn varla orðið annað en góður.  Afstaða er eitt af því mikilvægasta til að halda gleði/tíðni sinni ef hún byggist á neikvæðni drögumst við niður en hinsvegar ef við höfum jákvæða, umburðarlynda án dómhörku og fordómum afstöðu, lyftirst gleðivogin/tíðnin

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi okkur svo við verðum einsog gangandi ljósvitar, gleðigjafar og allt um vefjandi ljósgeislar fyrir sjálf okkur og aðra

Auglýsingar


Gull
18.4.2012, 9:24
Filed under: Ljósið

Gull af manni er stundum sagt um fólk sem þykir vera óvenjulega vel af Guði gert.  Reikna má þá með að viðkomandi hafi þurft að hafa fyrir hlutunum í fyrri tíð og að hann sé að uppskera svita síns andlits með því að vera meira mennskur.  Gull er hinsvega alveg að standa fyrir sínu sem málmur enda notaður í myntir sumra ríkja og sem bakgrunnur þ.e. gullforði

Í fornum og horfnum menningarheimum var gullið notað til að skreyta toppa helstu bygginga í okkar huga.  Hinsvegar er nú talið af þeim sem lengra sjá en á nefbrodd sinn að það hafi verið miklum dýpri meining bak við það.  Þ.e. að hafa það á toppi mustera og annarra slíkra bygginga náðu viðkomandi þjóðir því að þjóna skapara sínum betur með þeirri tengingu sem gullið gaf við Almættið (transformer/spennibreytir)

Álitið er að gullið geymi það sem í það er sett af tilfinningum og hugsun jafnvel nokkuð betur en aðrir málmar.  Með það í huga má skilja að það sé sniðugt að ganga með gullfestar og annað slíkt séum við sátt við stöðu okkar í þroska einsog hann er eða til að viðhalda því sem áunnist hefur en gæti líka svolítið haldið okkar þar sem við erum, því gullið gefur stöðugleika á stöðu dagsins

Einsog flestir dýrmætir málmar vekur það líka með okkur ágirnd, græðgi, undirferli séum við ekki komin lengra en svo á þroskabrautinni, náum ekki að stjórna löngunum okkar

Þannig getum við notað gullið til að sannreyna sjálf okkur hvað það vekur upp í skala neikvaðra afla innra með okkur en nóg er af þeim og verða en við þurfum einfaldlega að ná valdi á öllum skalanum frá því besta til þess versta vegna þess að við erum með allan skalan.  Stundum er erfitt að viðurkenna það en svo reynist oft fiskur undir steini þegar kemur að erfiðum stundum ákvarðana einsog í erfðamálum fjölskyldna þar koma oft fram ótrúlega lásigldrar ákvarðanir

Þannig er gullið algjört gull í mörgum athöfnum okkar mannanna til viðmiðunar og mælinga á sjálfum sér.  Varla hægt að segja að við séum verðug Gull-Festinni fyrr en við höfum náð að stjórna tilfinningum okkur inná veg góðleikans, umburðarlyndis og alltum vefjandi hjartalags

Ekkert athugavert samt við það að ganga með gullskraut en fróðlegt að gera sér grein fyrir hvað við gerum með því.  Er það það æðsta að minna sig á að muna eftir Alvaldinu og hafa Það með í leik dagsins eða er það með því neðsta í okkur að monta sig af því að eiga gullfesti.  Það  gæti gefið okkur gæfu þegar við tökum við gullgjöf eða fáum okkur það sjálf á eigin forsendum að hafa í huga möguleikana

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi leiðir Gullsins hvert það getur leitt okkur upp eða niður til betrunar eða bölvunar



Upplyfting
17.4.2012, 7:57
Filed under: Ljósið

Hvað gerum við til að lyfta okkur upp? Það er okkur afar nauðsynlegt að gera okkur dagamun svo lífið verði meira djúsý, ekki með deyfi-lyfjum og dópi heldur alvöru upplyftingu sem byggist á því að finna fyrir alvöru innri gleði. Það eru óteljandi leiðir til enda manneskjurnar með óteljandi hugmyndir hvað þeim hentar

Þegar okkur tekst að gefa okkur upplyftingu sem gleður okkar innstu tilfinningar og lyftir okkur upp í tíðni ef við förum svo langt sem er eitt af æðstu markmiðum mannsins erum við á hinum eftirsónarverðasta vegi sem leiðir til lukku og sælu-lífs.  Þetta er ekki flókið heldur að leyfa sér að umgangast fólk sem hefur sömu markmið og vera í hópi þeirra sem vilja vel og hafa gaman af að leika sér rétt einsog lítil börn

Ég átti þess kost að vera á Kærleiksdögum í Skálholti um síðustu helgi sem var svo gefandi og gaman að vera innanum fólk sem getur hlegið að sjálfum sér og gert grín án þess að þurfa að meiða aðra með því.  Það var sönn gleði ríkjandi og mikill góðleiki án væmni og vælu, einfaldlega engin sýndarmennska, einlægni og velvilji voru ríkjandi

Þetta gerði það að verkum að tíðni sem innan hvers einstaklings er,  hækkaði svolítið sem gaf að allir sem lýstu hvernig þeim liði var vellíðan og friður hið innra og gleðin sýndi sig á andliti okkar

Ótrúleg upplifun!

Það er engin  vafi að hafa meðferðis dagsdaglega, góðvilja, umhyggju, þolinmæði, umburðarlyndi fyrir sjálfum sér og öðrum gefur góðan dag, er sönn upplyfting fyrir hvern og einn.  Til frekari og nánari tengsla við sjálfan sig að reyna að koma saman hópi fólks sem magnar þá þessa vellíðan,  því orkan er magnaðri því sem fleiri taka þátt, helst ekki sjaldnar en einu sinni í mánuði sem sannri upplyftingu

Verum vakandi fyrir því sem lyftir geði okkar og góðleik og allt verður svo langtum léttara og skemmtilegra að fara gegnum lífið með bros á vör veitir vellíðan

Umbreyting frá doða deyfi-lyfja helgargamansins til upplyftingar sannrar gleði með góðleika sem aðalfjörefnið gefur enga timburmenn en frábærar minningar og innri gleði

Upplyfting, upplyfting, upplyfting gefur lífinu gildi

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi leið frá leiða til léttleika upplyftingarinnar



Sorgin
14.4.2012, 7:21
Filed under: Ljósið

Hún er falleg meðan hún er erfið og tekur okkur stundum  yfir í stað sem við getum nefnt allt að því örvænting. Hún stingur í hjartað þegar við missum okkur nákominn og sérlega ef um ungt fólk er um að ræða sem fer frá okkur til annarra vídda fyrir aldur fram einsog við segjum stundum. Viðskilnaður para er blendinn þar sem togast á eigingirni, söknuður, yfirdrepsskapur og væntumþykja

Oft er í samböndum byggt á kynhvötinni meira en kærleikanum í fyrstu og við segjum okkur ástfangin en erum fyrst og fremst fanginn af kynlöngun.  Síðar vex með okkur væntumþykja sem leiðir svo til kærleika í hvors annars garðs, sé um heilbrigt samband að ræða, byggt á gagnkvæmri virðingu og trausti

Erfitt er að horfa uppá sambönd þar sem annar aðilinn kúgar hinn og stjórnast með hann en við getum ekki litið framhjá því að sá sem kúgaður er gefur skotleyfi á sig svo þá er það ekki lengur eins sorglegt að horfa uppá það

Þegar lengra er komið í lífi okkar förum við yfir höfuð að gæta að svonefndum æðri verðmætum horfa til eilífðarinnar, þótt einhver deyi þá er það ekki endilega endir alls enda sagt að enging fæðing sé án dauða og enginn dauði sé án lífs í annarri vídd

Viðurkennt er í kínverskum fræðum að sorgin sé í lungunum og hafi stundum truflandi áhrif á sterfsemi þeirra leiði jafnvel til bronkítis, astma og annarra skyldra krankleika svo það er mikils um vert að hanga ekki í sorginn vikum, mánuðum og árum samman

Svo langur tími varla orðið lengur sorg, meira einsog þráhyggja, sjálfsvorkunn og annað slíkt, þótt missirinn sé mikill ef maki fellur frá og lítil börn eru í spilinu eru mikil efnisleg og andleg átök fyrir þann sem eftir lifir en eigi að síður Gullið tækifæri til að standa sína plikt en ekki vorkenna sér og horfa í kjöltu sína, skyrpa í lófana og takast á við mótlætið af elju og duggnaði,  það sem þarf til að ná endum saman í þessari jarðarför enda skóli sem vert er að fá háar einkunnir í, ekki viljum við  þurfa að koma aftur til sömu hluta

Einsog sést í sumum skilnaðarsamböndum að fólk flýr erfiðleikana,  að horfast í augu við sjálfan sig og skilur frekar að borði og sæng en slá af kröfum og tillitsleysi.  Við sjáum svo sama fólk fara inní samskonar sambönd ótrúlega fljótt.  Ekki er annað hægt en að draga þá áliktun en að viðkomandi sé ekki búinn að ná prófinu og verður í mislukkuðum samböndum þar til að tekist er á við sinn innri mann og ætlast ekki lengur til að hinn aðilinn sé einhver skemmtikraftur

Ljós i myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi leið frá sorg og söknuði til hinnar hliðar sorgarinnar sem er þroski þess sem hefur yfirsýn yfir  hvað sönn verðmæti eru



Stífni/þvermóðska
13.4.2012, 7:55
Filed under: Ljósið

Ekki eru það nú eiginleikar sem maður hrópar húrra fyrir en geta haft sína kosti og galla einsog aðrir eiginleikar okkar.  Að láta þvermóðsku stjórna deginum út og inn þá er líklegt að við verðum stíf og sérlunduð og lítið fyrir málamiðlanir, vonlausir diplómatar en látum að sama skapi ekki kúska okkur með þrælslund okkar sem allt of algengt er sbr. hvernig stjórnvöldum líðst að valta yfir lýðinn

Verum vakandi fyrir því að láta ekki segja okkur of mikið til verka þegar kemur að pólitík og forsjárhyggju misviturs fólks þá gæti verið allt í lagi að beita svolítið stífni og staldra við og spyrja sig, vil ég láta þetta yfir mig ganga, ósanngirni, yfirdrepsskap og annað þvíumlíkt sem tekur ekki tillit til neins nema eiginhagsmuna framkvæmdaraðila

Við höfum alla kosti og galla meðferðis í farteskinu gegnum lífið en það er undir okkur komið hvað við notum hverju sinni.  Oft er erfitt að viðurkenna að við höfum verið og erum ekkert englaljós í gegnum aldirnar þótt englahegðunin sé innan seilingar erum við oft spör á notkunn hennar og kjósum oft stífni og þvermóðsku fremur en samræður og sáttaleiðir daglega í samskiptum við okkar nánast fólk

Skiptir þá oft ekki máli hvort það er innan fjölskyldunnar eða vinnufélagar.  Oft má greina slíka hegðun þegar fólk skilur að borði og sæng, sérlega ef börn hafa fæðst í sambandinu tekur útyfir allan þjófabálk.  Oft er heiftin og þvermóðskan sem engum gerir gott þá allsráðandi en oft koma bæði börnin og þeir fullorðnu bæklaðir á Sálinni útúr þannig skilnaði og tekur mörg ár að lækna slík sár sem eru jafnvel unnin vísvitandi af þvermóðsku og stífni hreinlega til að gera gagnaðilanum bölvun en lendir því miður mest á börnunum

Hvað sem það er erum við að nálgast heimsmet í skilnuðum á Islandi einsog í flestu sem við gerum, sérstakir Íslendingar dálítið furðufólk en konungs-og drottningareðlið gæti fleytt okkur um langan veg ef við látum ekki sýndarmennskuna taka okkur yfir og lítilsiglda eiginleika

Njótum þess að í eðli okkar er mikið af sjálfstæðiseiginleikum stöndum á eigin fótum látum ekki öðrum eftir að keyra okkur og þjóðfélagið útí mýri.  Sjáum við kostina við það að sporna við fótum í þjóðfélaginu og í einkamálunum?

Eyðum ekki orkunni í fánýta hegðun stífni og þvermóðsku en umsnúum henni okkur til góðs og gefum okkur tækifæri að standa í fæturnar án þvermóðsku, verum vör um okkur hvað okkur er sagt að gera af stjórnvöldum og þeim sem næst okkur standa

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi upp hugskot okkar svo við verðum fær um að sjá skýrt



Fegurð/fegurðarskin
10.4.2012, 9:31
Filed under: Ljósið

Það er svo mismunandi hvað okkur finnst fallegt enda við algjörir orginalar enginn eins og eigum alls ekki að reyna að vera eins með svo ólíkan bakgrunn er enginn möguleiki að við verðum eins.  Við eltumst samt við tískuna þótt innst inni vitum við t.d. að ekki passar öllum sami liturinn sama er með fegurðarskinið ólíkur smekkur vegna ólíks uppeldis-og erfða og fyrri lífa gerir það ómögulegt að hafa eins skoðun eða smekk. Það segir samt ekki að við klæðum okkur ekki snirtilega og í þá liti sem höfða til okkar án tískustrauma múgmennskunnar

Það er hinsvegar allt í lagi að reyna að sjá það fallega í lífinu og þroska það með sér þótt ekki væri nema fyrir það að sjá þá ekki það augnablikið það ljóta sem dregur okkur niður og gerir varla nokkuð gott

Margir ganga á fjöll og fá mikið útúr því bæði ferskleika útivistarinna í tengslum við náttúruna, kemur öllum kerfunum okkar í betri gír þegar við verðum móð og másandi í fjallgöngunni og fegurð fjallanna með óendanlega fallegu útsýni á góðviðrisdögum sem lyftir Sálartetrinu okkar í efstu hæðir og fáum í okkur góða tilfinningu fyrir fegurðinni

Margir sjá fegurðina í því að líta á vöggubarn og kjá í það og vangasvipurinn breytist til batnaðar, harkan og kvíðinn eyðast út og innri fegurð kærleikans fær þá að steyma smá stund, andlitið okkar ummyndast til fegurðar og sáttar

Að hafa fallegt í kringum sig er oftast vanmetið, blóm, fallegar myndir, málverk, styttur og falleg húsgögn í léttum litum lyftir fegurðarsmekk okkar og þroskar, styður við þroskaviðleitni okkar og lyftir geðinu að hafa fegurð og létta liti í umhverfi okkar

Margir gera sér grein fyrir hversu gefandi það er að hafa gróna og góða garða gringum hús sín með fallegum blómum í gluggum og görðum og öðru sem örfa fegurðar smekk okkar til efstu hæða að ógleymdu því að þroska með sér jarðtengingu með aðstoð moldarinnar og gróðrinum sem í garðinum vex

Þannig má gera sér góðan greiða að hugsa fyrir því hvað er í kringum okkur og hvert vil ég stefna með þroska minn og fegurðarskin.  Vil ég lyfta mér með léttleika léttu litanna eða draga mig niður með þungu litunum??

Fegurð færir okkur nær því sem kalla má frelsi mannssálrinnar! Laus úr viðjum og þunga efnisins þá stundina sem fegurðarskinið framkallar tár og innri frið, einsog t.d. þegar fólk leyfir sér að vera gott við hvort annað án þess að í það sé blandað kynhvöt, jafnvel knúsa hvort annað án skuldbindinga gerir okkur gott, leyfa okkur að verða aftur svolítið einlæg einsog lítil börn er svo fagurt á að líta

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi okkur á veg fegurðar til að fanga innri friðinn



Sælt veri fólkið!
9.4.2012, 8:27
Filed under: Ljósið

 

Ójafnvægi, slæm líðan, spenna næstum hverskonar, fær okkur svolítið uppá tærnar.  Sjaldnast setjum við það í samhengi við gerðir okkar og hugsun en erum afskaplega fljót að kenna öðru og öðrum um allar okkar ófarir enda gerist fátt gott meðan við erum í þeim gírnum.  Enda fremur lágkúruleg afstaða og lýsir frekar lágum þroska okkar í þeim efnum en við höfum svo mikla innistæðu til að vinna þetta allt til betri vegar að við skyldum síst af öllu leggja árar í bát

Með allt þetta heilabú sem við notum sáralítið af,  er eiginlega hálf skrítið að við gerum okkur ekki betur grein fyrir Raunveruleikanum en veltumst um í Blekkingu skynfæranna sem segja mætti að sé hið ytra en raunveruleikinn hið innra með okkur. Við getum líkt heilanum okkar við stóran Kastala með næstum óteljandi herbergi sem við höfum ekki opnað nema lítinn hluta þeirra en eigum aðgangslykil að þvílíkum fjölda í viðbót

Til að koma jafnvægi á hugsunina, tilfinningarnar og sortera með einbeittri samvisku og skynsemi  það sem skynfærin segja okkur, verðum við að setja í áframgírinn.  Til þess eru Páskarnir góður tími nokkurskonar endurskoðunartími, áramót. Þar er minnst  á Fyrirmyndina sem segir okkur svo fjálglega með flottu fordæmi hvernig á að ganga um gleðinnar dyr jarðlífsins sú fyrirmynd segir;
“ Gangið á Guðsvegum“ svo einfalt er það til að öðlast styrk og jafnvægi á flestan hátt

Þá er einungis að segja sjálfum sér hverjir eru Guðsvegir?

Fyrst finnum við útúr því, síðan förum við að fara eftir því sem við finnum og smátt og smátt tollum við á þeim vegi sem liggur til…………..sem segja má þá“ að Sælt Verði Fólkið“,  friður, góðleiki og sæla fyllir þá vitundina þegar ójafnvægi tilfinninganna hafa unnist til baka; reiðin orðið þolinmæði, gleðin orðin innanfrá án hjálparefna, umhyggja komin í stað þráhyggju, sorgin orðin wísdómur, hræðslan og óttinn orðin innri ró.

Hugsuninni er þá stýrt af fyllri meðvitund, hugsum það sem lyftir okkur upp en ekki það sem lækkar á bensíntanknum okkar.  Ætla má  að neikvæð afstaða lækki á tanknum en jákvæð fylli á tankinn. Við keyrum ekki langt á tómum tank enda verðum við oftar og oftar veik ef við festumst í neikvæðum afstöðum, þráhyggju en sjaldnar og sjaldnar veik ef við temjum okkur jákvæðni

Sjáum fyrir okkur líkama okkar sem lýsandi,  ljóslikama fullan heilbrigðis og útgeislun svo mikil að við lýsum upp umhverfi okkar. Þannig er uppruni okkar og tilgangur að verða full heilbrigðis, unglingsupplagið skilar sér þá á ný í flottara útliti, meik og málverk þurfa þá ekki á andlitið, við bókstaflega geislum þá frá okkur þegar við höfum hafist handa og erum komin áleiðis í tilgangi jarðvistar

Ljós í myrkrinu
hið skærasta ljós lýsi upp hraðbrautina sem liggur til að við verðum
“ Sælt Verði Fólkið“!